Slavko Mihalić

Slavko Mihalić (1928-2007) jedan od najvećih hrvatskih pesnika. Nakon studija književnosti na zagrebačkom Filozofskom fakultetu radio je različite poslove u kulturi, bio urednik, prevodilac, novinar, lektor, sekretar. Pedesetih godina bio je urednik poezije u izdavačkoj kući Lykos, gde su mnogi, tada mladi pesnici sa područja nekadašnjeg srpskohrvatskog jezika objavili svoje knjige. U dva mandata bio je predsednik Društva hrvatskih književnika i redovni član HAZU (ex-JAZU).

„Da su pesnici čuđenje u svetu, odavno smo znali, ali da se može biti ushićen celim životom bez razlike, prljavštinama i svetlostima življenja u isti mah i istom snagom, u to nas, eto, uverava ovaj plemeniti hrvatski liričar.“ – Milovan Danojlić o poeziji Slavka Mihalića

Kao pesnik čiste lirike, Mihalić je nastavljač one linije koju je nakon Prvog svetskog rata uspostavio Šimić. Za nešto više od pola veka pevanja objavio je tridesetak knjiga.

PESME:

MAJSTORE, UGASI SVIJEĆU

NE OSVRĆI SE NIKAD

PROGNANA BALADA

PROLJEĆE BEZ NAMJERE

SUZDRŽANA BALADA

VREMEPLOV

ZA STOLOM, SRED OCEANA

ZIMSKI KRAJOBRAZ

Preuzimanje delova tekstova, tekstova u celini, fotografija i ostalog sadržaja na sajtu je dozvoljeno bez ikakve nadoknade, ali uz obavezno navođenje izvora i uz postavljanje linka ka izvornom tekstu ili fotografiji na www.balasevic.in.rs. Ispoštujte naš trud, nije teško biti fin :)