Vojislav Ilić – U NOĆI

Vojislav Ilić – U NOĆI / Tekst pesme:

Na mutnom nebu oblaci se sleću,
Studen vetar duše kroz maglu i mrak;
A ponoćne seni lagano se kreću,
Da nečistim dahom obesvete zrak. —
O, počivaj, srce, spokojno i blago,
Žeđ pravednih želja u nedrima kri’,
Jer sve što je tebi i milo i drago,
U dubokom sanku počiva i spi.

Na poprištu gordom praotačkih snova
Hladna samrt kosi lepotu i kras,
A jekne li uzvik i kroz polja ova,
Tužnog roba to je umirući glas!
Ah, al’ nije truba što groboge budi,
Koja krvcu pali, da plamti i vri,
Jer bog večne pravde, vekova i ljudi,
U dubokom sanku počiva i spi.

Samo bleda zvezda uzdanja i nade
Svod nebeski krasi i rasipa zrak,
Kao čisti anđô što se u noć krade,
Da razgoni tamu i razbije mrak. —
A nebo je mirno i milosti nema,
Da slobodnoj zemlji zapevamo mi,
Jer okovan titan, što užase sprema.
U dubokom sanku počiva i spi!

Šta? Zar cvetan venac što joj čelo krasi,
Sipajući miris zanošljivi svoj
Na njezine mile devičanske vlasi,
Da mirisom plaća podvodnike njoj?
Nevestica tužna! Mutni teku dani,
I sumorni s njima tužićemo mi,
Dok obmanut titan, što slobodu brani,
U dubokom sanku počiva i spi.

1882.

Vojislav Ilić

Video: Recitacija pesme U NOĆI 03:51